تهران پردیس

کتاب ارزشمند دَاعِیَ اللَّه الامام الحسین(ع) ابْنِ الرَّسُولِ  المصطفی(ص) توسط مولف گرانقدر وحید کمیجانی در شهرستان پردیس به مناسبت ایام محرم الحرام به چاپ و نشر رسیده است.

چکیده

پژوهش حاضر با عنوان «دَاعِیَ اللَّه» تحقیقی توصیفی تحلیلی در حوزه دین (امام شناسی و شناخت زیارت) است.

در طول تاریخ شیعه ادعیه و زیارات‌هایی که از جانب پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله وسلم) و ائمّه هدى (علیهم السلام) صادر شده همه عاشقان راز و نیاز با خدا و شیفتگان زیارت اولیاءاللَّه را از چشمه جوشان معنویّت، سیراب می‌سازد.[1]

در این میان  اندیشه و تدبر در محتواى دعاها و زیارت‌ها، چنان حال و هوایى به هنگام خواندن دعا و نماز و زیارت ایجاد می‌کند که لذّت بخش ترین لحظات زندگى را رقم می زند و انسان را روز به روز به خدا نزدیک‌تر کند. [2]

لذا تأمل در محتواى بلند زیارتنامه هایى که آمیخته با توبه و انابه، و دعا و نیایش و عبودیّت و خضوع در مقابل پروردگار یگانه و بازگشت به سوى اوست؛ حقیقتى است که کمترین آشنایى با آداب زیارت، آن را آشکار می‌سازد، و آثار فوق العاده تربیتى آن را روشن می‌کند. [3]

بر این اساس شایسته است  رمز و راز، فلسفه، و تفسیر و تبیین  زیارت‌ها همچون زیارت عاشورا مورد توجه قرار گیرد. [4] زیارتی بسیار بافضیلت که یکى از کیمیاهاى سعادت[5]  و مبین عشق به پروردگار (تبارک و تعالی)، و شوق براى رسیدن به حب الله (تبارک و تعالی) است. [6]

هم چنین زیارت عاشورا منعکس کنندۀ عظمت مصیبت و مظلومیّت خامس آل عبا (علیهم السلام) و سنگینى حادثۀ کربلا است که همه اهل اسلام را متأثّر ساخت، و حتّى برعرشیان و ساکنان آسمان و زمین نیز سنگین آمد. [7]

کلیدواژه:

پیامبر اسلام (صلوات الله و سلامه علیه و آله)، امام حسین 7،زیارت عاشورا، اسلام.

[1]. شرح زیارت عاشورا از منظر آیت الله مکارم شیرازی / کلیات مفاتیح نوین؛ ص 15.

[2]. همو؛ ص 27.

[3]. همو؛ ص 209.

[4]. همو؛ ص 16.

[5]. همو؛ ص 608.

[6]. سوگندهاى پر بار قرآن؛ ص 259.

[7]. وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصِیبَهُ بِکَ عَلَیْنا وَ عَلى جَمِیعِ أَهْلِ الْإِسْلامِ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصِیبَتُکَ فِی السَّمواتِ عَلى جَمِیعِ أَهْلِ السَّمواتِ، (زیارت عاشورا). همچنین در اوّلین زیارت مطلقه امام حسین 7در مفاتیح الجنان چنین آمده است: وَاقْشَعَرَّتْ لَهُ اظِلَّهُ الْعَرْشِ وَبَکى لَهُ جَمیعُ الْخَلایِقِ وَبَکَتْ لَهُ السَّمواتُ السَّبْعُ وَالْأَرَضُونَ السَّبْعُ.